..... دانش بومی - موج آفرین یا موجی؟!


دانش بومی موتور توسعه پایدار
درباره وبلاگ:

آرشیو:

طبقه بندی:

آخرین پستها :

صفحات جانبی:

نویسندگان:

آمار وبلاگ:


Admin Logo themebox

موج آفرین یا موجی؟!

نوشته شده توسط:admin
چهارشنبه 1391/02/27-22:06

موج آفرین یا موجی؟!

به من گویند که تو موج آفرینی              تو بدتر خلقت روی زمینی

تویی که می پرستی مردگان را                     فراموش کرده ای نسل جوان را

تو آتش می فشانی بین ملت                    بگیرد دامنت را اوج ذلت

نمی دانی که ما فامیل هستیم                       همانند « کرو» و«بیل» هستیم

همانند تیر در یک کمانیم                               زگفت و کرد ها نیز، هم گمانیم

«دنا» سازد برای ما نقاره                               بگیرند جشن های ما دوباره

سفر کردم همه ایران زمین را                            ندیدم هیچ جا من اینچنین را

جلال یوسفی گوید به ماها                              چرا سرداده است خود این نواها

چرا مارا جدا داند زالوار                         به گوشها جوک رسد  خروار خروار

           تو می گویی که فرهنگ ساخت دارد       بسان بازی یی که باخت دارد

اما ای یوسفی فرهنگ نه این است              بیا بین معنیش که این چنین است

گرفته آن زآبا و زاجداد                          اگرچه باشدآن تجمیع اضداد

تو می نازی زفارسی وز شیراز                   برای ما لران خود می کنی ناز

اما شیراز و فارس بیگانه هستند              همه در ضد ما پیمانه هستند

خلاصه ای جلال بیگانه گفتی                  سخن ها بی رگ و پیمانه گفتی

لریم و لر زبان و لرنگینیم                       همه ما جمله  دریک سرزمینیم

تو ای ریشت سفید عمرت به پایان               سخنهایت بخوان اندر بیابان

تمام ایل ما آماده هستند                            زفارس و فارسی بیگانه هستند

همی خواهند بپیوندند به الوار                    کنند پارو  ، پول خروار خروار

خلاصه گویمت ای اردکانی                     برایت بهتر است این را بدانی

اگر خواهی نمایی زندگانی                    توباید در صفوف ما بمانی

منت گویم که من موجی جلالم              ز این درد نهانی بس ملالم

اما موج آفرینان پست جویند                 درون پستها خود پول جویند

جوانان موج را آماده دارند                       سوارانی بر این موج بی قرارند

من ریشو سفید پنجاه ساله                      که عمرم مانده اندر درته پیاله

نخواهم موج را چون پیر هستم            از این دنیای دون دلگیر هستم

اما کل کلامم با تو ای یار                      یکی باشد که معنیش باد بسیار

تو از هرچه که داریم چشم پوشی           تو لیدوما ی مارا می فروشی

نصیحت می کنم فرزانه فرزند              کلید گوش کن فرزند دلبند

در این دنیای دون تا زنده هستی                چو در خوا ب و چو اندر حال مستی

همیشه این بدان دنیا نه پول است                درون توپ گردون الف گول است

کرامت را در این زندان فراموش                 نکن جانا بگیر از من تو این گوش

جلال گوید به یارانش همیشه

که هرچه ارزشش باشد به ریشه



نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:- -

نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات